Dienstverlening Particulieren

Vriendstap.nl

Een partner vinden via internet. Het lijkt de oplossing voor singles. Voor "normale" singles dan. Want zodra iemand tijdens zijn eerste date vertelt dat hij manisch-depressief is of borderline heeft , is de partner in spe weg. Daarom is Vriendstap.nl, een datingsite voor mensen met een psychiatrische aandoeningen een uitkomst. Of het nou om liefde of om vriendschap gaat: het werkt.

Neem Liesbeth en Antoine, allebei 42 en manisch-depressief. Bij hen was het liefde op het eerste gezicht. Ze willen niet met hun echte naam in Psy omdat Liesbeth haar nieuwe relatie geheim wil houden voor haar ex. Antoine en Liesbeth hadden via het chatten op Vriendstap.nl afgesproken dat ze een wandeldate zouden organiseren. Tijdens de wandeling, waarvoor zich nog een derde had aangemeld, raakte Antoine niet zozeer ondersteboven van Liesbeth, zoals hij luchtig vertelt, als wel van de felle zon. Hij werd duizelig en moest gaan liggen. Terwijl de derde man hulp zocht, zat Liesbeth naast Antoine. "Ze hield zelfs mijn hand vast, geloof ik," zegt hij. Maar het moment dat de vonk oversloeg, gebeurde toen ze met elkaar op het terras zaten. "Ineens zag ik haar ogen. Het was de manier waarop ze keek. Ik zag mezelf op dat moment ineens veel vaker naar het zuiden komen." Op de terugweg naar het hoge noorden, waar Antoine vandaan komt, stapte hij uit bij de eerste de beste benzinepomp om per sms te laten weten dat hij haar wel erg leuk vond. Dat bleek wederzijds. "Drie dagen later stond ik alweer op de stoep. Ik probeer hier nu een baan te vinden en dan willen we trouwen. Liesbeth is het leukste wat me is overkomen. Voor iedereen ben ik een open boek, maar Liesbeth vertel ik ook de zwartste bladzijden."

Beiden waren ooit getrouwd met een "normale" partner. Antoine scheidde na dertien jaar een hertrouwde met een borderliner. "Die relatie duurde achttien maanden, maar deed me meer dan de dertien jaar huwelijk daarvoor. Met haar voerde ik echte gesprekken. Het was intenser. Het heeft me er niet van weerhouden het weer onder lotgenoten te zoeken. Integendeel. Want wat voor geestelijke aandoening iemand ook heeft, het is veel makkelijker communiceren. Je begrijpt elkaar." "En," vult Liesbeth aan, "je hebt minder schaamtegevoelens naar elkaar toe. Ik kan bij Antoine helemaal mezelf zijn."

Zichzelf zijn. Ook Ad (51) en Yvonne (45) die vrienden zijn geworden, zeggen hetzelfde. Yvonne kreeg tien jaar geleden een schizo-affectieve stoornis (manisch-depressief met een gevoeligheid voor psychoses). Haar toenmalige man steunde haar, maar liet haar uiteindelijk achter met een baby van een week. Onbegrepen door vroegere vrienden, was ze acht jaar lang erg eenzaam. "Ik had het al via commerciele datingsites geprobeerd, maar je moet gelijkgestemden vinden. Anders werkt het niet. Op het schoolplein heb je het met andere moeders over het avondeten en de tuin, maar onze aandoening is natuurlijk een heel belangrijk deel van ons leven en daar wil ik het met iemand over hebben. Dat is moeilijker met "normale" mensen." "Al vanaf de eerste mail klikte het," zegt Ad, die schizofreen paranoide is gediagnosticeerd en last heeft van achtervolgingswanen. Aanvankelijk wilde Ad wel een relatie met Yvonne, maar toen ze elkaar beter leerden kennen, werd het een hechte vriendschap. Wel heeft Ad sinds kort via Vriendstap.nl zijn "grote liefde" ontmoet. "Ik zou het ook nooit meer op een gewone datingsite proberen," zegt hij. "Niet alleen vanwege mijn handicap, maar vooral omdat mijn ex het heel zwaar met mij heeft gehad. Dat wil ik een "normale" partner niet aandoen. Mijn omgeving heeft me gelukkig goed opgevangen, maar echt begrijpen doet ze me niet." "Ad is mijn zielsverwant," zegt Yvonne. "Hij is een grote steun voor me. Vooral toen mijn moeder onlangs overleed wat allerlei gevolgen had, heeft hij zoveel voor me gedaan. Onze grootste raakvlak is echter onze angsten. Ik zie bijvoorbeeld regelmatig, bij regen en zonneschijn, een man met een zwarte hoed en een zwarte paraplu ineens overal staan waar ik ook ben. Daar word ik heel angstig van. Dat zijn geen wanen, want andere mensen zien hem ook. Ik vertelde het mijn moeder en die zei: nodig die man eens uit op de koffie. Maar dat kan niet, daar ben te bang voor. Ad begrijpt dat. En ik heb er begrip voor dat hij bang is om alleen in huis te zijn."

Deukje

Maar wat brengt het met zich mee als beide partners in psychische nood verkeren? "Het hele extreme hebben we dankzij de lithium nog niet meegemaakt," zegt Antoine, de prater van het stel. "Als Liesbeth in een dip zit en ik heel vrolijk ben, dan word ik vanzelf rustiger, dan geneer ik me bijna om zo vrolijk te zijn. Zo werkt het ook andersom. Misschien pik je ook meer van elkaar. Wij hebben moeten leren accepteren dat we een deukje hebben. Dan accepteer je het deukje van een ander ook wat makkelijker."
En behalve de ziekte zijn er natuurlijk ook de leuke dingen. Voor Ad en Yvonne zijn het de wandelingen door het bos en in de zomer naar het strand. Liesbeth en Antoine gaan graag naar de sauna of naar evenementen, zoals de wielerrondes, kijken. En lachen doen ze alle vier. "Vaak ook over onze aandoening," vertelt Yvonne. "Dat doe je niet snel met "normale" mensen." " Normale mensen," zegt Antoine, "hebben vaker zoiets van:die moet zeker weer aandacht hebben. Maar wij weten dat het anders ligt. Als een van ons midden in de nacht de ander wakker maakt, dan weet je dat er echt iets is. Dan draai je de ander de rug niet toe."

750 inschrijvingen

Het kostte psychiater Hetty Pronk jaren om vriendstap.nl op te zetten. Aanvankelijk was er veel kritiek op haar plannen. Met een aparte datingsite zouden psychiatrische patienten in hokjes worden geduwd. Nu, na amper een jaar dat de website in de lucht is, blijkt de site met 750 ingeschrevenen een succes. Hoeveel mensen een partner vinden is onbekend. Om de deelnemers te beschermen vraagt Pronk hen naam en adres van huisarts en hulpverlener door te geven. Ze vindt niet dat dit de privacy van de betrokkenen schendt omdat die gegevens geheim blijven. "We checken alleen of de hulpverleners bestaan en als er daadwerkelijk problemen zijn, kunnen we ze - altijd met toestemming van de deelnemer - bellen. Zo was er een jongen die zijn seksuele fantasieen op de website uit de doeken deed. Dat kon echt niet. We hebben het uiteindelijk met zijn hulpverlener besproken, zodat zij het samen konden oplossen. Hij staat nog steeds op onze site."

Breng mij naar boven