Stichting Handicap & Seksualiteit

Premiere DVD “Liefde kent geen grenzen”

Programma

Dhr Peter Vrehen, adviseur en medeoprichter van de stichting Handicap & Seksualiteit, opent de middag met een welkomswoord. In 1995 heeft hij samen met een aantal andere mensen een opzet gedaan tot de stichting. Uiteindelijk is de stichting in 1997 in de lucht gegaan, met George Bastings als voorzitter. Het doel was en is nog steeds om mensen te informeren, voorlichting te geven aan onder andere zorg- en onderwijsinstellingen, mensen te activeren en te bemiddelen. De voorzitter en de stichting hebben hierin veel ervaring opgedaan.
Tevens zoekt men de aansluiting met het professionele veld.
Peter Vrehen dankt het Nationaal Revaldiatie Fonds voor het financieel mogelijk maken van de middag.
Hij neemt het programma met iedereen door en wenst iedereen een leuke en leerzame middag toe.

Daarna neemt de voorzitter George Bastings het woord:

“Namens het bestuur van de stichting Handicap & Seksualiteit, genaamd de Schildpad, heet ik u van harte welkom. Het is vandaag dubbel feest:
over tien dagen bestaan we exact 12,5 jaar en uiteraard vieren we vanmiddag de premiere van de documentaire “Liefde kent geen grenzen”.
Dankzij de financiele steun van het Nationale Revalidatie Fonds kreeg onze stichting de mogelijkheid om vanuit clientenperspectief en in samenwerking met seksuoloog Woet Gianotten aandacht te geven aan het onderwerp. Openhartig en integer spreken een viertal clienten over het grote gemis in hun leven: het ontb eren van intimiteit, een relatie en seksualiteitsbeleving. Uit recent onderzoek is gebleken dan 25% van de bevolking zich regelmatig zeer eenzaam voelt. Bij de doelgroep chronisch zieken en mensen met een handicap is dit maar liefst 65%.
Vooral het gemis aan warmte, liefde, genegenheid, tederheid en een knuffel blijken nog meer van invloed op hun leven dan een daadwerkelijke seksualiteitsbeleving. Veel mensen met een beperking, zo blijkt ook tijdens ons spreekuur, sluiten dit thema geheel af in hun leven.
Daarom is deze unieke dvd zo van belang. Zowel voor verpleegkundig personeel, ergotherapeuten, fysiotherapeuten, patientenverenigingen, artsen, seksuologen, psychologen en ouders en in woonvormen, verpleegklinieken, Fokuswoningen is het goed dit onderwerp bespreekbaar te maken. Het is belangrijk te kijken wat iemand wel nog kan, en mensen de beperking(en) te leren accepteren en aanvaarden, zodat men ermee kan leren leven. Revalideren is een proces, een groeiproces met vallen en opstaan, durven jezelf te zijn, wie je ook bent en met welke handicap dan ook. Als je het onderwerp bespreekbaar kunt maken bij een professional of eventueel bij onze stichting dan is er ruimte om op maat en oplossingsgericht te werken. Het zijn vaak kleine stapjes maar voor iemand met een chronische ziekte/lichte beperking kan dit worden ervaren als een grote vooruitgang.
Na de pauze wil ik als voorzitter vier mensen de eerste dvd aanreiken voor hun steun en alles wat zij voor de stichting betekenen. Het bestuur en ik wensen u een boeiende en leerzame middag met vele hoogtepunten.”

Na de inleiding is het woord aan Woet Gianotten. Hij heeft een mooie presentatie voorbereid met prikkelende inhoud.
Het eerste onderwerp dat hij aansnijdt is het verschil tussen man en vrouw. In de periode tussen ongeveer 1965 en 1980 ging men er van uit dat deze verschillen voortkwamen uit de opvoeding. Pas na deze periode kwam het bewustzijn dat biologische verschillen hiervoor verantwoordelijk waren. Al heel vroeg in de ontwikkeling van het embryo komt er een tweedeling van geslacht door het al dan niet in werking treden van het mannelijk hormoon testosteron. Testosteron heeft invloed op het genitaal en de hersenen. Vrouwen zijn meer sociaal, terwijl mannen hierdoor meer autonoom worden. Het gevolg hiervan is dat vrouwen meer “people-oriented” zijn en mannen meer “things-oriented”. Bij lichamelijke beperkingen zijn mannen bezorgder over erectie en ejaculatie, terwijl vrouwen zich meer zorgen maken over zin en aantrekkelijkheid. Tijdens seks is de man op zoek naar visuele prikkels en avontuur, terwijl de vrouw aandacht heeft voor sensualiteit. De man is daarnaast assertiever en heeft slechtere antennes, terwijl de vrouw submissiever en tamelijk sensitief is, en meer geneigd is naar schuldgevoel. De risicofactoren hierbij zijn dat de man grensoverschrijdend gedrag vertoont naar de vrouw en dat de vrouw verwarring teweeg brengt bij de mannelijk partner.

De ziektebeelden die het meest tot seksuele moeilijkheden leiden zijn:
dwarslaesie (100%), MS (60-80%), spina bifida (90%), spastische parese (50%), traumatisch hersenletsel (60%), CVA/beroerte (60%), spierziekten (70%), chronische pijn (70-75%). Dit kan verschillende vormen aannemen: het niet meer krijgen van een erectie of een orgasme, maar ook het gevoel minder man of vrouw te zijn komt voor. Ook kan het gebeuren dat een relatie verstoord raakt of dat een relatie minder goed tot stand komt door afgenomen sociale aantrekkelijkheid.
Voor de meeste mensen is het relatief eenvoudig een relatie aan te gaan. Voor mensen met een beperking kan dit misschien niet zo vanzelfsprekend zijn. Hoe vindt men een partner? En in wie “investeert” men? En waarin investeert men? Een knuffel, of iets meer dan dat? En welke consequenties heeft dat? En wat doet men als een relatie er niet in lijkt te zitten? In dat geval kan de praktische dienstverlening uitkomst bieden. Het zou goed zijn als de dienstverlening hier kennis van heeft en respect voor heeft.
Het is tevens een goede zaak als professionals goed geschoold worden in deze materie. Het actief vragen naar seksualiteit kan alleen maar worden aangemoedigd.

Men zou zich kunnen afvragen waarom mensen vrijen. Een aantal redenen zijn:

Wat is het belang van seks? Seks kan intimiteit bevorderen of herstellen. Het kan ook troosten. Het kan je eigenwaarde als mens (man/vrouw) verhogen. Het kan een manier zijn om om te gaan met heftige emoties. Daarnaast heeft het op de lange termijn ook een aantal gezondheidsvoordelen:

Daarnaast heeft seks nog een aantal opvallende uitwerkingen. Het ontspant de spieren, het doet de pijndrempel verlagen (vooral bij vrouwen), en het doet de oxytocine en het testosteron stijgen.
Daarnaast is het een goed slaapmiddel.
Samengevat kan men zeggen dat regelmatige seks leidt tot minder depressie, minder vaginale atrofie, een betere hartfunctie, een jonger uiterlijk, een lager gewicht, een hoger testosteron, en meer goede dingen.

Na deze verhelderende presentatie wordt de documentaire “Liefde kent geen grenzen” getoond aan het publiek. Na de deze ontroerende documentaire wordt er een pauze ingelast.

Na deze pauze worden de eerste dvd’s uitgereikt aan een aantal mensen die een speciale betekenis voor de stichting hebben. Deze mensen zijn mevrouw Genoveef Leers, die wij als beschermvrouwe van de stichting beschouwen, Rene Vercouteren van de Stichting Alternatieve Relatiebemiddeling, Catrien Joris die haar medewerking aan de film verleende, Miek Scheepers van de Belgische zusterorganisatie VZW Aditi en seksuologe Henriette van Geel, die het spreekuur van de stichting ondersteunt met haar goede adviezen en begeleiding.
Tenslotte krijgt het publiek nog de kans om een aantal vragen te stellen. Er komt een vraag uit het publiek waarom er geen aandacht besteed is aan visuele beperkte mensen. Het punt is dat het niet mogelijk is in een documentaire van 45 minuten alle ziektebeelden te behandelen. Op de website staat wel meer informatie per ziektebeeld.
De jongerenorganisatie Onbeperkt Vrij complimenteert de stichting met de mooie documentaire.

Er komt een opmerking uit het publiek over de professionele benamingen die mensen krijgen in hun ziektebeeld. De bezoeker vindt dat dit mensen nog meer in een hokje duwt dan ze al zitten. Deze en andere vragen leiden tot een levendige discussie over het onderwerp. De dagvoorzitter dankt iedereen voor zijn/haar komst en nodigt iedereen uit nog een borrel te drinken ter afsluiting.

Breng mij naar boven Breng mij naar boven